PHOTO: German media circulates a photo of the#Berlinattack suspect -@BILD
Sidebar
hellasfm
Τέσσερα νεογέννητα φιγουράρουν στο εξώφυλλο του περιοδικού Time. Νεογέννητα μωρά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και είναι προσφυγόπουλα από την Συρία.
Το περιοδικό αποφάσισε να ζήσει από κοντά την ζωή 4 νεογέννητων προσφυγόπουλων που ήρθαν στην ζωή στην χώρα μας αλλά και των οικογενειών τους που βλέπουν το μέλλον τους να φαντάζει αβέβαιο. Και θα παρακολουθεί τα πάντα μέσα από το project Finding Home, το οποίο μπορείτε και να παρακολουθείτε στο Instagram, @FindingHome. Τα ονόματα των μωρών; Rahaf, Heln, Hamida και Faraj.
Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή το βίντεο της δολοφονίας του Ρώσου διπλωμάτη στην Άγκυρα καθώς πολλά γράφτηκαν και άλλα τόσα ειπώθηκαν αλλά υπονοήθηκαν. Μερικά συμπεράσματα λοιπόν με βάση τα δεδομένα που μας δίνει η εικόνα:
Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας
1) Είναι άξιο απορίας πώς στον χώρο υπάρχει μόνο ένας αστυνομικός συνοδείας (ο εκτελεστής) και δεν υπάρχει ο«καθρέφτης» του. Σε μια αποστολή μάλιστα ιδιαίτερα σοβαρή καθώς φυλάσσεται ξένος διπλωμάτης που έχει και υψηλό ρίσκο (Διότι είναι Ρώσος, άρα και εν δυνάμει στόχος).
2) Οι κινήσεις του αστυνομικού στο παρασκήνιο δηλώνουν νευρικότητα. Η στάση του αστυνομικού είναι πάντα πρόσωπο προς το πλήθος για να προλαβαίνει κάποια κίνηση. Ο συγκεκριμένος δεν ενδιαφερόταν (προφανώς) γι΄αυτό και κοίταζε εικόνες και ό,τι άλλο... αν υπήρχε «καθρέφτης» θα το είχε αντιληφθεί.
3) Στην κίνηση του για να πυροβολήσει ο εκνευρισμός είναι έκδηλος καθώς 9 βολές από τις 11 που βρήκαν στόχο, δηλώνουν πάθος και όχι ψυχραιμία εκτελεστή. Ο εκτελεστής θα ρίξει πιθανώς 2 ή 3 βολές και μετά θα στραφεί γύρω του για να δει αν υπάρχουν άλλοι που τον απειλούν. Ο συγκεκριμένος άδειασε γεμιστήρα πάνω στον πρέσβη και έβαλε καινούριο και μόνο τότε στράφηκε στο περιβάλλον χωρίς καν να ελέγχει, απλά φώναζε και κοίταζε προς τις κάμερες.
4) Η ερώτηση γιατί δεν επενέβη άμεσα κανείς όταν έπεσαν οι πυροβολισμοί πρώτον έχει να κάνει με το νούμερα 1 που ανέφερα, άρα κανείς δεν ήταν και κοντά με όπλο. Δεύτερον, ακόμη και να ήταν κάποιος έξω από την αίθουσα και να έμπαινε στα 2 πρώτα δεύτερα δεν μπορεί να γνωρίσει αν ο εκτελεστής ήταν ζωσμένος και με εκρηκτικά, όπου μια σφαίρα μπορεί να πυροδοτούσε (στην κυριολεξία) άλλες καταστάσεις.
Ας λάβουμε υπόψιν μας όσα γνωρίζουμε:
Σύμφωνα με την Τουρκική αστυνομία στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του νεαρού εκτελεστή βρέθηκαν στοιχεία που τον συνδέουν τόσο με τον Γκιουλέν όσο και με την Αλ Κάιντα. Θα μου επιτραπεί να πω ότι αυτό είναι τουλάχιστον παράδοξο, καθώς σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου δεν κουβαλάς ότι έχεις για να σε ενοχοποιήσει, πόσο μάλλον όταν είσαι αστυνομικός σε αποστολή και ξέρεις ότι μπορεί να τα δει κάποιος. Αυτό μάλλον «φύτεμα» μοιάζει παρά αληθινό στοιχείο.
Όσον αφορά την ασχολία των ΜΜΕ με την ταυτότητα του αστυνομικού που χρησιμοποιήθηκε για να μην περάσει από ανιχνευτή εντοπισμού μετάλλων (όπως λέει η Τουρκική αστυνομία) θα πρέπει να ειπωθεί πώς αυτό είναι επίσης αστείο, καθώς ο συγκεκριμένος είχε οριστεί ως συνοδός και προφανώς και θα οπλοφορούσε σε μια τέτοια συνοδεία.
Εστιάζω, επίσης, στο γεγονός πώς είναι δυνατόν ένας τόσο νέος σε ηλικία ( 22 ετών όπως μαθαίνουμε) πήρε μια τόσο σημαντική αποστολή, δηλαδή να συνοδεύσει ξένο διπλωμάτη σε μια χρονική στιγμή που η Τουρκία έχει εμφανή προβλήματα ασφαλείας (τρομοκρατικές ενέργειες και ένταση μετά το πραξικόπημα του Ιουλίου). Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας πώς συνήθως, σε όλες τις χώρες, όσοι κινούνται για να κάνουν συνοδεία ελέγχονται εξονυχιστικά για το ποιοι είναι και τι κάνουν. Αν λοιπόν ο συγκεκριμένος είχε όντως διασυνδέσεις που τον είχαν ριζοσπαστικοποιήσει, προφανώς και θα είχαν εντοπιστεί από την Τουρκική Αστυνομία.
Η τελευταία πληροφορία που θα πρέπει να τονιστεί είναι πώς είχε κανονικά άδεια εκείνη την ημέρα από το αστυνομικό του καθήκον, αλλά παρόλα αυτά ζήτησε ο ίδιος ( !!! ) και του επετράπη να συνοδεύσει τον πρέσβη από την διοίκηση. Τώρα σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας του και το γεγονός δεν είχε κάποιο υψηλό βαθμό, μάλλον προκαλεί απορίες γιατί έγινε αποδεκτό το αίτημα του και μάλιστα σε καιρούς που το σύστημα της Τουρκίας δεν εμπιστεύεται εύκολα στελέχη σε σώματα των δυνάμεων της χώρας.
Σε κάθε περίπτωση, για μένα προσωπικά,, είναι προφανές πώς υπάρχει πολύ μεγάλο κενό σχετικά με ό,τι έχει γίνει. Αυτό βέβαια ίσως να φαίνεται έτσι καθώς πολλά στοιχεία δεν θα δοθούν ποτέ στην δημοσιότητα ( και ορθά γίνεται αυτό ) ίσως επειδή, στην σφαίρα της θεωρίας, υπάρχουν πολλά που θα πρέπει να κρυφτούν.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να σημειώσω πως οι άντρες της συνοδεία είναι πάντα δύο ή τέσσερις.Συνήθως σε πρέσβεις είναι δύο συν ο οδηγός. Αλεξίσφαιρο δεν φοράει κανείς διπλωμάτης εκτός και αν πηγαίνει σε εμπόλεμο πεδίο. Το αναφέρω διότι πολλοί εικάζουν πως η δολοφονία είναι ψεύτικη και σημειώνουν διάφορα στοιχεία όπως η μη ύπαρξη αίματος. Το αίμα για να γεμίσει τον τόπο θέλει ώρα.Με τα ρούχα που φόραγε ο διπλωμάτης θα ήθελε πολύ ώρα κιόλας (μάλλινο αν διακρίνω σωστά) και μην ξεχνάμε πώς το συμβάν έληξε σχεδόν αμέσως ( 2 -3 λεπτά ) αφού τον πήρε ζωντανό το ασθενοφόρο και κατέληξε στο νοσοκομείο.
geopolitics.com.gr
Η είδηση συγκινεί, συγκλονίζει, ενθουσιάζει και δίνει τεράστιο κουράγιο σε πολλούς συνανθρώπους μας που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην τεκνοποίηση! Ο γιατρός Δρ Κωνσταντίνος Πάντος και η ομάδα του κατάφεραν αυτό που φάνταζε σχεδόν αδύνατον, καθώς την Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2016, στην Κλινική Γένεσις Αθηνών συνετελέσθη το θαύμα της ζωής και μάλιστα λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Μία γυναίκα 67 ετών έφερε στον κόσμο, ως παρένθετη μητέρα, το παιδί της κόρης της, η οποία δεν μπορούσε να κυοφορήσει λόγω του ότι της είχε αφαιρεθεί η μήτρα. Η περίπτωση αυτή είναι μοναδική στα χρονικά καθώς πρόκειται, όπως δήλωσε ο Δρ Πάντος για την μεγαλύτερη σε ηλικία καταγεγραμμένη περίπτωση στα χρονικά. Η οικογένεια της 43χρονης γυναίκας καταφερε και πήρε την έγκριση μέσω δικαστικής απόφασης και ως εκ τούτου η διαδικασία ξεκίνησε, παρά τις όποιες δυσκολίες.
Ο Δρ. Πάντος μίλησε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στον HellasFM και την εκπομπή του Δημήτρη Φιλιππίδη Πρωινό στη Νέα Υόρκη. Μάλιστα ο ίδιος χαρακτήρισε την παρένθετη μητέρα, ηρωίδα γιαγιά που από την πρώτη στιγμή συνεναινεσε στην προσπάθεια αυτή. Παρότι το παιδί γεννήθηκε πρόωρα στις 31 εβδομάδες, είναι υγιές και η ευτυχία έχει γεμίσει την συγκεκριμένη οικογένεια που είδε λίγες μέρες πριν το θαύμα της γέννησης του θεανθρώπου, να ζουν οι ίδιοι το θαυμα της γεννήσεως του δικού τους παιδιού.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Δρ Κωνσταντίνος Πάντος έχει φέρει στον κόσμο περισσότερα από 35 χιλιάδες παιδιά ενώ οι ανθρωποι που καταφευγουν στον ίδιο για την υποβοηθούμνη γονιμοποίηση, πηγαίνουν στην Γενεσις Αθηνων από κάθε γωνιά του πλανήτη, καθώς η φήμη του έχει ξεπεράσει τα όρια της πατρίδας μας.
MΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΛΙΝΚ
https://www.dropbox.com/s/lvlknj3173zcsk9/filippidisPANTOS.mp3?dl=0
Δεν κυκλοφορούν σήμερα οι ιστορικές εφημερίδες «Τα Νέα» και «Εθνος», των εκδοτικών συγκροτημάτων ΔΟΛ και Πήγασος, ενώ σίγησε και το ραδιόφωνο του «Βήματος».
Κρίσιμες θα είναι οι επόμενες ώρες για το μέλλον των ιστορικών συγκροτημάτων του Τύπου, αφού αν δεν υπάρξει καταβολή δεδουλευμένων αναμένεται να συνεχιστούν οι απεργίες που έχουν κηρύξει τα σωματεία.
Συγκεκριμένα στον ΔΟΛ θα πρέπει ως το βράδυ της Τετάρτης, οπότε και λήγει η προθεσμία, να καταβληθεί το δώρο Χριστουγέννων ενώ για να σταματήσει η απεργία θα πρέπει να καταβληθεί και ένα δεκαπενθήμερο έναντι των οφειλομένων. Στον ΠΗΓΑΣΟ θα πρέπει να υπάρξει ανακοίνωση και δέσμευση για εξόφληση των δεδουλευμένων κάτι που δείχνει ιδιαίτερα δύσκολο καθώς σύμφωνα με την ενημέρωση των επικεφαλής δεν υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα.
Η εικοσιτετράωρη απεργία στον ΠΗΓΑΣΟ λήγει στις 18.00 και στον ΔΟΛ στις 19.00, την Τετάρτη, και σε περίπτωση που δεν υπάρξει κάποια πρόοδος θα ανακοινωθεί η ανανέωση των απεργιών, οπότε πλέον εκτός από τα ημερήσια φύλλα που ήδη δεν κυκλοφορούν (ΤΑ ΝΕΑ, ΕΘΝΟΣ) υπάρχει ορατός κίνδυνος να μην κυκλοφορήσουν και τα κυριακάτικα φύλλα (ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ).
Και ο διεθνής Τύπος σχολίασε την απουσία της ελληνικής ιστορικής εφημερίδας, «Τα Νέα», στα περίπτερα για πρώτη φορά από το 1922. Η σοβαρή οικονομική κρίση πλήττει τον ελληνικό Τύπο, υπογραμμίζουν τα ξένα δημοσιεύματα.
«H ελληνική ιστορική εφημερίδα, Τα Νέα, δεν κυκλοφορεί», επισημαίνει το περιοδικό Spiegel, σχολιάζοντας ότι «η ελληνική οικονομική κρίση έχει επιπτώσεις και στον Tύπο». «Απλήρωτοι δημοσιογράφοι», είναι ο υπότιτλος του επίμαχου άρθρου. «Επειδή οι συντάκτες δεν πληρώνονται εδώ και μήνες, η εφημερίδα δεν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά από το 1922», αναφέρει το γερμανικό περιοδικό.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η αυστριακή εφημερίδα Der Standard.
«Την Τρίτη , Τα Νέα, η εφημερίδα του κεντρώου πολιτικού χώρου του ιστορικού εκδοτικού οργανισμού Λαμπράκη, δεν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά από το 1922, αναφέρει η αυστριακή εφημερίδα.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το Βήμα της Κυριακής αλλά και ο ραδιοφωνικός σταθμός Βήμα 99,5 FM, που ανήκουν επίσης στον ΔΟΛ, διέκοψαν τη λειτουργία τους.
H αυστριακή εφημερίδα επισημαίνει ότι, η σοβαρή οικονομική κρίση οδήγησε τα προηγούμενα χρόνια στο κλείσιμο πολλών ελληνικών εφημερίδων υπενθυμίζοντας το παράδειγμα της Ελευθεροτυπίας και της Απογευματινής.
Ο πρωθυπουργόςΑλέξης Τσίπραςσχολίασε χθες τις δυσμενείς εξελίξεις που αφορούν τον ΔΟΛ δίχως ωστόσο να αναφερθεί ονομαστικά στο ιστορικό συγκρότημα. Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στο ζήτημα του δανεισμού του συγκροτήματος και χαρακτήρισε την κατάσταση «φούσκα» η οποία σκάει ενώ εξέφρασε την συμπαράστασή του στους εργαζομένους λέγοντας χαρακτηριστικά «είμαστε δίπλα στους εργαζομένους».
Από την πλευρά του οΠάνος Καμμένοςέκανε ένα φαρμακερό tweet για τα προβλήματα στο ιστορικό συγκρότημα Τύπου.
Με μια ανάρτηση-φαρμάκι σχολίασε ο υπουργός Αμυνας και πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος τις εξελίξεις στον ΔΟΛ.
«Αφού τα αρπάξαν απο τράπεζες και κράτος με εγγύηση αέρα, τα έκαναν κότερα αφού σκότωσαν με χολή και λάσπη κλαίνε. Bye» έγραψε χαρακτηριστικά ο Π. Καμμένος.
Συνόδευσε μάλιστα το σχόλιό του με μια φωτογραφία από πολυτελή θαλαμηγό.
Πηγή:Σίγησαν τα «Νέα», το «Εθνος», ο Βήμα FM -Αγωνία για το τέλος εποχής | iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/news/308655/sigisan-ta-nea-ethnos-o-vima-fm-agonia-gia-telos-epohis#ixzz4TTmpw400
Λούκας Ούρμπαν, ετών 37. Σύζυγος και πατέρας ενός παιδιού. Και ήρωας. Το πρώτο θύμα του μακελάρη του Βερολίνου είναι η αιτία που τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στη Γερμανία δεν είναι πολλά περισσότερα.
Ο άτυχος 37χρονος ήταν ο Πολωνός οδηγός της νταλίκας, που ξεκίνησε για να μεταφέρει ατσάλι στο Βερολίνο. Έφτασε στη γερμανική πρωτεύουσα το απόγευμα της Δευτέρας (19.12.2016). Αλλά τον καθυστέρησαν στην παράδοση και δεν μπόρεσε να πάρει αμέσως το δρόμο της επιστροφής.
Οι μέχρι στιγμής πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε παρκάρει τη νταλίκα σε μια περιοχή του Βερολίνου. Την άφησε εκεί για να πάει να φάει. Ήταν η τελευταία φορά που επικοινώνησε με τον ξάδερφό του και ιδιοκτήτη της εταιρίας όπου εργαζόταν.
Πριν από δυο χρόνια, ο αδερφός του άτυχου οδηγού είχε αυτοκτονήσει - Ο πατέρας του δεν άντεξε το σοκ και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο
Άγνωστο ακόμη πως και πότε, ο Λούκας έπεσε ουσιαστικά θύμα απαγωγής. Ο δράστης ή οι δράστες της τρομοκρατικής επίθεσης τον κράτησαν όμηρο μέσα στη νταλίκα. Από τα στοιχεία που δημοσιεύουν τα γερμανικά ΜΜΕ, ο Ούρμπαν ήταν ζωντανός την ώρα που το φορτηγό ξεκίνησε να πέσει, με 65 χλμ, πάνω στο πλήθος στη χριστουγεννιάτικη αγορά.
Και όχι μόνο ήταν ζωντανός αλλά πάλεψε με τον δράστη για να του πάρει το τιμόνι από τα χέρια. Και αυτό, εκτιμάται, πως ήταν η αιτία που οι νεκροί δεν ήταν πολλοί περισσότεροι από 12. Την ώρα της μάχης, ο τρομοκράτης έβγαλε μαχαίρι. «Πρέπει να υπήρξε μάχη» λέει πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας.
Φωτογραφία Daily MailΟ άτυχος Ούρμπαν βρέθηκε νεκρός στη θέση του συνοδηγού. Έφερε τραύμα από πυροβολισμό και μαχαιριές. Το ότι ο 37χρονος πάλεψε για τη ζωή του το είχε αναφέρει και ο ξάδερφός του, Άριελ Ζουράφσκι, σε δημοσιογράφους. Όπως είπε, οι αρχές του έδειξαν φωτογραφίες του νεκρού ξαδέρφου του και του ζήτησαν να τον αναγνωρίσει. Είπε πως το πρόσωπό του ήταν πρησμένο και γεμάτο αίματα.
Λίγη ώρα πριν χαθούν τα ίχνη του είχε μιλήσει με τη γυναίκα του και της είπε υποσχεθεί πως θα γυρίσει ως την Πέμπτη για να ετοιμάσουν τα δώρα των Χριστουγέννων
«Η αστυνομία μου έδειξε φωτογραφίες του Λούκας. Το πρόσωπό του ήταν πρησμένο και είχε τραύματα από μαχαίρι. Φαινόταν πως είχε παλέψει. Δεν πιστεύω πως ένας άνθρωπος θα μπορούσε να τα βάλει μαζί του. Ήταν σχεδόν 1,90μ. και 130 κιλά. Πρέπει να ήταν πολλοί», είπε ο Ζουράφσκι. Αποκάλυψε δε μια ακόμη τραγωδία: ο αδερφός του Ούρμπαν είχε αυτοκτονήσει πριν δυο χρόνια. Ο πατέρας του έχασε και τον δεύτερο γιο του. Δεν άντεξε και σε κατάσταση σοκ οδηγήθηκε στο νοσοκομείο.
Ο Ούρμπαν ήταν παντρεμένος και πατέρας ενός 17χρονου αγοριού. Την τελευταία φορά που μίλησε με τη γυναίκα του, της υποσχέθηκε πως θα επέστρεφε μέχρι Πέμπτη για να προετοιμάσουν τα δώρα ενόψει Χριστουγέννων. Η σύζυγός του, Ζουζάνα, αμέσως μόλις έμαθε τα τραγικά νέα ξεκίνησε για τη Γερμανία. Η κατάστασή της όμως δεν ήταν τέτοια για να αναγνωρίσει τη σορό του άνδρα της. Μαζί της ήταν ένας συγγενής της. Εκείνος ανέλαβε το δύσκολο έργο της αναγνώρισης.
Με πληροφορίες απόTelegraphκαιDaily Mail
Μιαταυτότηταπου βρέθηκε στο μοιραίοφορτηγόμε το οποίο εξαπολύθηκε η αιματηρή επίθεση το βράδυ της Δευτέρας στην Χριστουγεννιάτικη αγορά στοΒερολίνοκάτω από την θέση του οδηγού φαίνεται ναανήκει σε έναν άνδρα από την Τυνησία, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικόSpiegel.
Οι άνδρες της αστυνομίας βρήκαν τοέγγραφοαυτό το οποίοανήκει σε έναν Τυνήσιο με το όνομα Anis A.ο οποίος έχει γεννηθεί το 1992 στην Ταταουίν.
Ο ύποπτος είναι επίσης γνωστός μεδυο ψευδώνυμα. Οι αστυνομικοί έχουν ζητήσει ναασκηθεί δίωξηεναντίον αυτού του άνδρα και να εκδοθείένταλμα σύλληψης. Η Ομοσπονδιακή Αστυνομία έχει προγραμματίσει να δώσει συνέντευξη Τύπου στις 14.00 ώρα Ελλάδος. Πριν από την αστυνομία όμως, η εφημερίδα Bild δημοσίευσε μια φωτογραφία, η οποία όπως αναφέρει ανήκει στον ύποπτο δράστη.
Λίγη ώρα μετά, η εφημερίδα Welt έφερε στο φως κι άλλες φωτογραφίες του υπόπτου. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι γερμανικές αρχές θεωρούν ότι ο ύποπτος ως δράστης είναι μέλος πυρήνα σαλαφιστών στο Βερολίνο.
Πηγή φωτογραφίας Welt
Στο μεταξύ, δημόσιος ραδιοφωνικός σταθμός της χώρας rbb μετέδωσε ότι τα ξημερώματα της Τετάρτης (21.12.2016) η αστυνομία συνέλαβε έναν ακόμη ύποπτο. Αλλά περισσότερες λεπτομέρειες δεν έχουν γίνει γνωστές.
Μετά τοφιάσκο με τη σύλληψη του 23χρονου Πακιστανού, πάντως, όλοι είναι επιφυλακτικοί. Η αστυνομία εξετάζει περίπου 200 μαρτυρίες πολιτών που βρίσκονταν στον τόπο της επίθεσης. Όμως κι αυτές, επιφυλακτικά αντιμετωπίζονται. Μια τέτοια άλλωστε οδήγησε στη σύλληψη του 23χρονου το βράδυ της Δευτέρας, λίγη ώρα μετά το μακελειό, δυο χιλιόμετρα μακριά από το σημείο της επίθεσης.
Ο23χρονος Πακιστανός, που είχε κάνει αίτημα ασύλου στη Γερμανία,αφέθηκε ελεύθερος. Δεν υπήρχεκανένα στοιχείοπου να συνδέει τον άνδρα, που σύμφωνα με τα γερμανικά ΜΜΕ ονομάζεταιNaved B., με την επίθεση. Ήτανμια σύλληψηπου έγινε λίγη ώρα μετά το μακελειό καιαποδείχθηκε ένα μεγάλο φιάσκο.
Όχι μόνο γιατί στα χέρια της αστυνομίας βρισκόταν ο λάθος άνθρωπος και όσο αυτός ανακρίνονταν, ο πραγματικός δράστης ήταν ελεύθερος αλλά και γιατί η σύλληψη ενός αιτούντα άσυλοχρησιμοποιήθηκε από τους ακραίους και τους ξενοφοβικούς ως «όπλο» κατά των μεταναστών και κατά της Μέρκελ(το twitter γέμισεφωτογραφίες της με ματωμένα χέριακαιακροδεξιοί πολιτικοίστη Γερμανία και την Ευρώπη δεν δίστασαν να δηλώνουν ότιτο αίμα των 12 νεκρών είναι αίμα στα δικά της χέριαλόγω τηςπολιτικής των ανοιχτών συνόρων...).Ήταν η ευκαιρία που έψαχναν οι ακραίοι και η γερμανική αστυνομία τους την προσέφερε «απλόχερα».
Είναι απορίας άξιο πως την «πάτησαν» οι Γερμανοί. Ένας λόγος είναι η "ανάγκη" τους να συλλάβουν αμέσως τον δράστη. Έτσι, όταν έφτασαν στο σημείο της τρομοκρατικής επίθεσης και άρχισαν να παίρνουν καταθέσεις από επιζώντες καιαυτόπτες μάρτυρες, ένας από αυτούς τουςείπε πως είχε δει τον 23χρονο να βγαίνει από την καμπίνα του φορτηγού και να τρέχει. Ο μάρτυρας, είπε,ακολούθησε τον άνδραενώ ήταν σε συνεχή επαφή με την αστυνομία.
Αργότερα όμως έγινε γνωστό πως ο μάρτυρας που ακολούθησε τον άνδρα που βγήκε από το φορτηγό,από ένα σημείο και μετά τον "έχασε". Αλλά η αστυνομίασυνέλαβε τον 23χρονομε βάση τηστοιχειώδη περιγραφήτου μάρτυρα.
Από τις έρευνες δεν εντοπίστηκε κανένα video που θα τον δείχνει μέσα στη νταλίκα.Δεν βρέθηκαν πάνω του ούτε ίχνη πυρίτιδας(σ.σ. ο δράστης πυροβόλησε και σκότωσε τον Πολωνό οδηγό της νταλίκας για να πάρει τον έλεγχο του οχήματος),ούτε ίχνη αίματοςκαι τοαίμαπου βρέθηκε στηνκαμπίνα του φορτηγού δεν ήταν το δικό τουαίμα προέκυψε από τις αναλύσεις, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία. Που πλέον, δεν τον θεωρεί ύποπτο και τον άφησε ελεύθερο.
Ο 23χρονος παραδέχτηκε ότι ήταν στην αγορά. Και είπε ότι μετά την επίθεση φοβήθηκε και έφυγε τρέχοντας. Φίλος του πρόσφυγα επιβεβαίωσε ότι βρίσκονταν εκεί κοντά μαζί κατά τη στιγμή της δολοφονικής επίθεσης και ότι δεν έχει καμία ανάμειξη. Ούτε και από τις έρευνες στο παλιό αεροδρόμιο του Τέμπελχοφ όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες και διέμενε ο συλληφθείς Πακιστανός προέκυψαν επιβαρυντικά στοιχεία.
Μέχρι στιγμής παραμένει αναπάντητο γιατί η πορεία του τεράστιου φορτηγού μέσα στην πόλη επί μισή ώρα πριν πέσει πάνω που βρίσκονταν στη χριστουγεννιάτικη αγορά πέρασε απαρατήρητη από την αστυνομία. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο δράστης έκανε αναγνωριστική διαδρομή στην περιοχή για να επιλέξει το σημείο απ’ όπου ήθελε να ξεκινήσει την "τρελή" πορεία του.
newsit.gr
Η πρώτη μας χρεοκοπία, γνήσια χρεοκοπία σαν ελληνικό κράτος, συνέβη στα 1827. Η πρώτη πράξη που έκανε ο κυβερνήτης τότε ήταν να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λεγόμενων "δανείων ανεξαρτησίας" που ούτε δάνεια ήταν, ούτε για την ανεξαρτησία της χώρας δόθηκαν και το πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 που συνέταξαν οι μεγάλες δυνάμεις, ερήμην φυσικά των Ελλήνων, προσδιόριζε με το άρθρο 6 ότι οι μεγάλες δυνάμεις επειδή ακριβώς τους χρωστάνε οι Έλληνες μπορούν να μπαίνουν όποτε γουστάρουν στη χώρα και να κάνουν ότι γουστάρουν σ' αυτή τη χώρα.
Η δεύτερη χρεοκοπία έσκασε στα 1843. Εκεί έγινε και η εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 που διεκδικήθηκε σύνταγμα. Επειδή όμως το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να πληρώσει ή να έρθει σε διευθέτηση με τους χρηματιστές του, του επιβλήθηκε η πρώτη κατοχή (σε απελευθερωμένο ελληνικό κράτος) που είναι η κατοχή του 1853 όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν 15.000 πεζοναύτες στο Πειραιά, ασκήσανε κατοχή επί μια σχεδόν 10ετία που ήταν από τις πιο αιματηρές κατοχές που έζησε ο τόπος και ο λόγος ήταν το δημοσιονομικό, η καταβολή του χρέους στους τοκογλύφους, στις μεγάλες δυνάμεις. Όποιος ξέρει από ιστορία γνωρίζει ότι είχαμε τη δική μας οκτωβριανή επανάσταση τον Οκτώβριο...
του 1862 όταν εξεγέρθηκε ο λαός, καθάρισε τα κόμματα της κατοχής, το αγγλικό και το γαλλικό, διέλυσε τα πάντα, έδιωξε τον Όθωνα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις ενός νέου συντάγματος, μιας νέας συνταγματικής αρχής, που θεωρήθηκε ως η πλέον δημοκρατική της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Ο λαός πάντα δηλαδή έκανε το χρέος του.
Η 3η μεγάλη χρεοκοπία είναι η μόνη γνωστή (που αναφέρεται δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη στα 1893. Πήγε σε διαπραγμάτευση τότε η κυβέρνηση με τους ομολογιούχους, η κυβέρνηση Τρικούπη και ο Τρικούπης έλεγε, "παιδιά τι θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο πράγματα". "Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο". Φυσικά οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος στα 1898. Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή. Οπότε ξεκινάει ένας νέος φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια.
Υπό το καθεστώς του ΔΟΕ και της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών που είχε και αυτή αναλάβει την εποπτεία της χώρας χρεοκοπούμε ξανά το 1932. Η χρεοκοπία του 32 είναι του Βενιζέλου, αλλά την επέβαλε ο Τσαλδάρης. Πάλι οι ίδιες ιστορίες, πάλι λιτότητες, κλείσανε τα 2/3 των σχολείων της εποχής εκείνης για να πληρώσουν τους δανειστές, απολύσανε πάνω από τα 2/3 των εκπαιδευτικών της χώρας, οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι της διοίκησης απολύθηκαν, απαγορεύτηκε με την χρήση του ιδιώνυμου η συνδικαλιστική δράση ειδικά στο δημόσιο τομέα, στη δημόσια διοίκηση.
Είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε πως γινόταν ο δανεισμός της χώρας: στα 100 χρυσά φράγκα δανείου ο τόκος, το επιτόκιο, έτρεχε στα 100, οι δανειστές όμως κρατούσαν ένα ποσοστό του δανείου, περίπου 20 με 30%, ανάλογα, ως "εγγύηση καλής εκτέλεσης δανείου". Έτσι το δάνειο που εκταμίευε τελικά το κράτος έφτανε να είναι το 50% της αρχικής ονομαστικής αξίας.
Στην συνέχεια έφεραν τον βασιλιά, ο βασιλιάς φυσικά εκτέλεσε τις εντολές των Βρετανών και έφερε τη τεταρτο-αυγουστιανή δικτατορία του Μεταξά. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μεταξάς ήταν να πάρει το αποθεματικό του ΙΚΑ, του νεοσύστατου τότε ΙΚΑ, μόλις 3 χρόνια είχε δημιουργηθεί, και ήταν κατάλληλα προικισμένο, πολύ σοβαρά προικισμένο, πολύ καλό, είχε μια πολύ καλή προοπτική. Πήρε επίσης ότι βρήκε στις τράπεζες συν τα αποθεματικά στο δημόσιο ταμείο και πλήρωσε τους Γάλλους και Βρετανούς χρηματιστές.
Μετά τον 2ο ΠΠ ήταν παλλαϊκό το αίτημα προς τους συμμάχους, που υποστήριξε και ο πρώτος πρόεδρος της Τραπέζης της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση, ο Ξενοφών Ζολώτας: να μας χαρίσουν ή να μας διαγράψουν τα προπολεμικά χρέη. Αν μη τι άλλο, για τη προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων τουλάχιστον διαγράψτε τα χρέη τα προπολεμικά, έλεγαν.
Φυσικά όχι απλά δεν διαγράφτηκαν τα χρέη αλλά μετά από 15 χρόνια απανωτών πιέσεων και άνευ προηγουμένου εκβιασμών, φτάσαμε στο 1964 όπου έγινε η τελική ρύθμιση των προπολεμικών χρεών. Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, υπουργός Οικονομικών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή). Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε. Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι' αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 64 συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά τη ψυχική οδύνη, το πρόβλημα ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές. Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια, Δηλαδή, 1964 και 45 = 2009.
Τι έκανε η χούντα στη συνέχεια; Έκανε τη πληρωμή των χρεών αυτών εξωλογιστική. Γι' αυτό εμφανίζεται ότι έχει μικρά ποσοστά χρέους η χούντα. Τα πλήρωνε κάτω από το τραπέζι. Και τα πλήρωσε με 2 βασικούς τρόπους. Οι ξένοι δανειστές μας και οι μεγάλες δυνάμεις που κρύβονταν από πίσω απαίτησαν 2 πράγματα. Πρώτον εκχώρηση ολόκληρου του Αιγαίου την οποία την προετοίμασε προσπαθώντας να επαναφέρει (αυτό που πάει να κάνει τώρα η κυβέρνηση) τον "θεσμό επιφανείας". Είχαν έτοιμες τις συμβάσεις, απλά έπεσε η ιστορία της μεταπολίτευσης και έχασαν αυτό το πράγμα. Και το δεύτερο, με την εκχώρηση της Κύπρου. Υπάρχουν χαρτιά στα αρχεία που δημοσιεύονται αυτή την εποχή όπου η παραχώρηση ή η εκχώρηση ή η τραγωδία της Κύπρου εμπεριείχε και ένα κομμάτι αποπληρωμής προπολεμικού χρέους της Ελλάδας. Δηλαδή σε αντάλλαγμα να μας χαρίσουν ένα κομμάτι του χρέους η χούντα άνοιξε την πόρτα στην τουρκική εισβολή και στο τι συνέβη μετά στην Κύπρο.
Μετά την μεταπολίτευση οι κυβερνήσεις φορτώσανε το χρέος αυτό στις δημόσιες επιχειρήσεις. Υπάρχει έκθεση του 1985 που λέει ότι η ΔΕΗ, η τότε κρατική ΔΕΗ, για κάθε 1000 δραχμές που δανειζόταν είχε εσωτερική ανάγκη μόνο τη μια δραχμή. Όλο το υπόλοιπο ήταν απαιτήσεις εξωλογιστικές για πληρωμή χρεών. Την εποχή εκείνη αρχίζουν να δανείζονται ξανά οι κυβερνήσεις για τις δικές τους ανάγκες και ο δανεισμός είναι επαχθέστατος. Για παράδειγμα το 1977 συνάπτεται με όμιλο τραπεζών από τη Γαλλία δάνειο με την ελληνική κυβέρνηση όπου εκτός από τους τρομακτικά τοκογλυφικούς όρους που επιβάλλονται στην Ελλάδα, της επιβάλλονται και οι εξής όροι. Πρώτον. Το πόσες φρεγάτες θα αγοράσει από τη Γαλλία. Δεύτερον. Πόσο όγκο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων θα αγοράσει από τη Lacoste και από τις γαλλικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα φυσικά την καταστροφή της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας γιατί εισάγαμε αυτά που θα μπορούσαμε να παράγουμε οι ίδιοι με έναν αναπτυγμένο κλάδο της βιομηχανίας εκείνη την εποχή. Αργότερα έγιναν και άλλες τέτοιες δανειακές συμβάσεις, η μεγαλύτερη ήταν το 1987 η οποία ήταν με τον όμιλο της Mitsubishi Funds όπου ανάμεσα σε αυτά που μας ζητούσαν να αγοράσουμε, ήταν και τα περίφημα ιαπωνικά προγράμματα της τηλεόρασης, δηλαδή τότε άρχισε η εισβολή των Pokemοn, των Digimon και όλη αυτή την τερατολογία ας πούμε που γενιές επί γενιών ζούνε τα δικά μας παιδιά. Από εκεί και πέρα έχουμε την δημιουργία τεράστιων ελλειμμάτων λόγω της σχέσης μας κυρίως με την ΕΟΚ που τα εκτινάσσει μετά το 1984 αλλά και μιας πολιτικής κυριολεχτικά αθώωσης των υπευθύνων για τη λεηλασία αυτού του τόπου και την καταστροφή της βιομηχανίας μέσω κυρίως των προβληματικών. Μιλάμε για 340 περίπου ή 370 βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας, την αφρόκρεμα της ελληνικής βιομηχανίας και της ελληνικής παραγωγής ευρύτερα. Το ποσό που χρωστάγανε, το πόσο δηλαδή είχαν φορτώσει οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες αυτές τις μεγάλες βιομηχανίες και παραγωγικές επιχειρήσεις κατά μέσο όρο ήταν περίπου 12 φορές το μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών και είχε μετατραπεί σε δανεικά και αγύριστα. Η κυβέρνηση λοιπόν παίρνει όλα τα χρέη αυτά στον προϋπολογισμό, αθωώνει τους παλιότερους ιδιοκτήτες και κρατάει επί μια 10ετία αυτές τις επιχειρήσεις είτε να υπολειτουργούν, είτε χωρίς να λειτουργούν καθόλου, δίνοντας απλά τον μισθό στους εργαζόμενους με αντάλλαγμα την ψήφο. Αυτό από μόνο του εκτίναξε το δημόσιο χρέος, γιατί αυτά με τι λεφτά θα γινόντουσαν; Μόνο με δάνεια. Το αποτέλεσμα είναι να εκτιναχθεί μέσα σε 4 χρόνια στο διπλάσιο το χρέος της χώρας.
Με την πρώτη κυβέρνηση ΝΔ μετά το ΠΑΣΟΚ έχουμε την δεύτερη μεγάλη επιτυχία του κ. Μητσοτάκη. Στα 3 χρόνια που είχε την κυβέρνηση, έχει ρεκόρ, πραγματικά παγκόσμιο ρεκόρ, 4πλασιασμού του χρέους, κυριολεκτικά μέσα σε 3 χρόνια σε απόλυτα νούμερα, δηλαδή είναι να τρελαίνεσαι. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ο πρώτος που έκανε τι; Αντί να δανείζεται από το εσωτερικό όπως γινόταν τότε με δραχμικό χρέος από την εσωτερική αγορά, άρχισε να δανείζεται ως επί το πλείστον από τη ξένη αγορά, δηλαδή από τις ξένες αγορές σε σκληρό νόμισμα. Και όπως ήθελα να ξέρετε και θα σας πληροφορήσω, καμία ποτέ, καμία χώρα δεν έχει χρεοκοπήσει από τον εσωτερικό της δανεισμό. Το τρανότερο παράδειγμα είναι η Ιαπωνία με 220% χρέος, το μεγαλύτερο στον κόσμο, αλλά το 92% του χρέους αυτού είναι σε γιεν. Πάντα χρεοκοπείς από τον εξωτερικό δανεισμό. Από το δανεισμό δηλαδή που κάνεις από τις ξένες αγορές σε σκληρό συνάλλαγμα.
Παραμονές του ευρώ οι κυβερνήσεις Σημίτη μεθοδεύουν τη μετατροπή ολόκληρου του δημόσιου χρέους και κυρίως του εσωτερικού που μέχρι τότε ήταν περίπου το 80% του δημόσιου χρέους και ήταν δραχμικό, σε εξωτερικό χρέος εκφρασμένο σε σκληρό νόμισμα, το ευρώ. Και ξέρουμε ότι είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις το εσωτερικό χρέος γιατί τέλος πάντων κανένα κράτος δεν έχει χρεοκοπήσει από το εσωτερικό του χρέος, στο δικό του νόμισμα. Χρεοκοπείς πάντα από το εξωτερικό χρέος. Από εκεί και πέρα οι οικονομολόγοι ξέρανε ότι η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει. Είναι υπόθεση συγκυρίας το πότε θα σκάσει το κανόνι.
Το δεύτερο που έγινε είναι ότι η οικονομία βίωνε μια απίστευτη κατάσταση μακροχρόνιας κρίσης ρευστότητας όπως λέμε. Δηλαδή άρχισε να εξαφανίζεται το χρήμα από την αγορά. Αν δείτε τα στοιχεία το 2001, το 2002 μέχρι το 2004 που είχαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχαμε κάθε χρόνο μείωση της νομισματικής κυκλοφορίας ενώ το φυσιολογικό ήταν να αυξάνει η νομισματική κυκλοφορία ανάλογα με το ΑΕΠ. Με την αύξηση δηλαδή του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος που παράγει η χώρα, ανάλογα αυξάνει και η νομισματική κυκλοφορία. Αντί γι' αυτό είχαμε μείωση. Τρομακτική ασφυξία. Γιατί; Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εκδίδει το νόμισμα δεν θεωρούσε ότι έπρεπε να μας δώσει περισσότερο νόμισμα. Πως καλύφθηκε αυτό το έλλειμμα νομισματικής κυκλοφορίας; Εμπορικά πλεονάσματα δεν είχαμε, νόμισμα δεν είχαμε. Τι έμενε; Ο δανεισμός. Κάθε χρόνο, μέσα στη 10ετία, κατά μέσο όρο, το "οικονομικόν θαύμα" όπως το ονομάσανε, η "ισχυρή Ελλάς" αναπτυσσότανε κατά 4%, όντως το ποσοστό ήταν εξαιρετικά σημαντικό ακόμα και σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο που ξεχάσανε να μας πουν δημόσια ότι για κάθε 4% άνοδο που είχαμε τότε ο δημόσιος δανεισμός αύξανε 18%. Δηλαδή δανειζόμασταν για να υπάρξει επέκταση του ΑΕΠ.
Παράλληλα είχαμε μια οικονομία της οποίας συνθλίφτηκε κυριολεκτικά η παραγωγική της βάση. Φτάσαμε, η αγροτική οικονομία, το υπογραμμίζω, στην Ελλάδα όχι στην Ολλανδία, ή στη Γερμανία ή στη Σουηδία. Στην Ελλάδα. Να έχει συμμετοχή στο ΑΕΠ 3%. Δηλαδή έχουμε λιγότερη συμμετοχή της αγροτικής μας οικονομίας στο ΑΕΠ από ότι έχει η Ολλανδία. Δηλαδή έλεος! Και συμμετοχή της βιομηχανίας και της παραγωγής ευρύτερα μόλις 13%. Όταν ο μέσος όρος παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 35%. Έχουμε μια οικονομία παρασιτικών υπηρεσιών. Μη παραγωγικών παρασιτικών υπηρεσιών. Που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο μέσα στα πλαίσια του ευρώ αλλά και νωρίτερα, μόνο που το ευρώ το επιτάχυνε πάρα πολύ. Αυτό εκτίναξε σε ιστορικό ρεκόρ το εξωτερικό μας έλλειμμα.
Την ίδια ώρα το μέσο νοικοκυριό βιώνει μια λιτότητα που ουσιαστικά διαρκεί πάνω από δυο 10ετίες. Ουσιαστικά από το 1984 είναι σε συστηματική λιτότητα το εργαζόμενο νοικοκυριό. Φτάσαμε στο μοναδικό, και αυτό πάλι ιστορικό ρεκόρ, την τελευταία 10ετία να έχουμε αρνητικά πρόσημα αποταμίευσης. Μόνο το 2009 χαθήκανε 28 δισ. αποταμιεύσεις από την ελληνική οικονομία. Και όπως γνωρίζετε, ότι καθεστώς και να έχει μια χώρα, όποιος και να κυβερνάει, αν δεν υπάρχουν αποταμιεύσεις στις τράπεζες και αν δεν υπάρχει αυξημένη ροπή προς αποταμίευση δηλαδή διαθέσιμο εισόδημα που μένει όταν πληρώνω τα βασικά μου και μπορώ να το βάλω να γίνει αποταμίευση, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί μια αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη. Φτάσαμε στο σημείο, το μέσο διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού για μια ολόκληρη 10ετία να βρίσκεται κάτω, να υπολείπεται δηλαδή των βασικών καταναλωτικών δαπανών που πρέπει να κάνει η μέση ελληνική οικογένεια στην Ελλάδα. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στην Ευρώπη, πουθενά αλλού, ακόμα και στις κατεστραμμένες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Δηλαδή με λίγα λόγια για πάνω από μια 10ετία το μέσο νοικοκυριό δεν έχει εισόδημα πραγματικό που να του ικανοποιεί τις βασικές του καταναλωτικές ανάγκες. Οπότε αναγκάζεται και πάει στο δανεισμό. Το αποτέλεσμα: το 2010, το 77% του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος το χρωστάμε στις τράπεζες.
Φτάσαμε λοιπόν παραμονές του 2009 όπου είχαμε την διεθνή βόμβα, το κραχ του 2008. Πως συνέβη αυτό; Στην παγκόσμια αγορά είχαν συσσωρευτεί τεράστια δανείσιμα κεφάλαια. Τι εννοούμε δανείσιμο κεφάλαιο; Δανείσιμο κεφάλαιο εννοούμε εκείνο το κεφάλαιο που δεν μπορεί να επενδυθεί στη παραγωγή. Είναι αυτό που δημιουργείται με χρηματοπιστωτικά παιχνίδια έναντι μελλοντικών αποδόσεων. Το δανείσιμο κεφάλαιο για να φέρει κέρδος πρέπει να γίνει τοκοφόρο κεφάλαιο. Δηλαδή να βρει κάποιον οφειλέτη να το δανειστεί και να του πληρώνει τόκους. Ξέρετε πόσα είναι αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια υπολογισμένα με βάση τον Απρίλη του 2010; 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια, δανείσιμα κεφάλαια. Περίπου 1600 θεσμικοί επενδυτές έχουν αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια στη παγκόσμια αγορά. Η μέση απόδοση αυτών των κεφαλαίων μέχρι πριν τη κρίση ήταν 6.22%. Η παγκόσμια οικονομία έχει Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν 57 τρισεκατομμύρια. Που σημαίνει ότι τα 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια προσδοκούν ετήσιο κέρδος 62 τρισεκατομμύρια δολάρια από μια οικονομία που παράγει στο σύνολο της 57 τρις. Εκεί μπλόκαρε η οικονομία και έσκασε η βόμβα το φθινόπωρο του 2008 και φυσικά άρχισαν να καταρρέουν οι τράπεζες γιατί οι τράπεζες βασικά είναι οι θεσμικοί επενδυτές που παίζουν με αυτά τα λεφτά. Λοιπόν, όταν έσκασε το κραχ, η κυβέρνηση, η τότε κυβέρνηση μας έλεγε, θα θυμάστε φαντάζομαι, ότι υπήρχε μεν η παγκόσμια κρίση, αλλά εμείς δεν φοβόμαστε, ήμασταν «οχυρωμένοι στο ευρώ», ήμασταν «θωρακισμένοι γερά» κλπ.
Το Γενάρη όμως του 2009 βγήκε να πουλήσει ομόλογα η ελληνική κυβέρνηση για να αντλήσει λεφτά όπως κάθε χρόνο για να τροφοδοτήσει τις τρομακτικές ανάγκες που έχει σαν κράτος. Και δεν αγόραζε κανένας. Και τότε υπήρξε ο γενικευμένος πανικός. Ξαφνικά ο τότε πρωθυπουργός και ο τότε υπουργός Οικονομικών ανακάλυψαν ξαφνικά την κρίση. Και αποδείχτηκε αυτό που γνωρίζαμε όλοι όσοι τουλάχιστον μελετούσαμε τα στοιχεία, ότι ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος. Και αποδείχτηκε όχι μόνο αυτό αλλά και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα ανάταξης ή αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους. Γιατί στην τελευταία 10ετία, στη 10ετία του ευρώ, ο συνολικός δανεισμός του ελληνικού κράτους ήταν 490 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά ξέρετε τι πληρώσαμε; 450 δισεκατομμύρια πληρώσαμε εξυπηρέτηση χρέους. Δηλαδή μέσα σε μια 10ετία πληρώσαμε 1,5 φορά το χρέος που είχαμε στις 31/12/2009, (340 δις Χ 1,5 = περίπου 500) Και μένουν άλλα 40. Από αυτά τα 40 περίπου τα 18 με 20 είναι το συσσωρευμένο έλλειμμα 10ετίας του κρατικού προϋπολογισμού. Και τα υπόλοιπα 20 δεν ξέρουμε που πήγαν. Δεν ξέρουμε. Γιατί υπολογιστικά βγαίνει το νούμερο αλλά δεν υπάρχει αιτιολόγηση. Κάποιοι τα πήραν. Ποιοί τα πήραν; Το ψάχνουμε!
Λοιπόν, τι έγινε τώρα; Όταν κινδύνευε η χώρα, και βρέθηκε πλέον, αποκαλύφθηκε, το καθεστώς χρεοκοπίας της, η ευρωζώνη κλονίστηκε διότι εάν προχώραγε η χώρα, όπως είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει, η συνθήκη της Λισαβόνας της το επέτρεπε, να προχωρήσει σε μονομερή ρύθμιση των χρεών της εκείνη τη στιγμή, δεν θα μπορούσε κανείς να την σταματήσει. Και δεν θα μπορούσε να την σταματήσει για τον εξής απλούστατο λόγο. Όταν δανείζεις ιδιώτη ή επιχείρηση, νοικοκυριό ή επιχείρηση και δεν μπορεί να πληρώσει τι κάνεις; Τον βάζεις σε εκκαθάριση, του παίρνεις τα περιουσιακά και τελειώσαμε. Στο κράτος δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης των δανειστών κρατών από τον 19ο αιώνα. Τι γίνεται αν αποφασίσει το κράτος να μην πληρώσει; Δεν μπορείς να του κάνεις εκκαθάριση. Δεν μπορείς να του απαιτήσεις την περιουσία σαν δανειστής.
Γιατί; Γιατί έχει ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Έτσι λένε οι νομικοί. Και αυτό είναι στο διεθνές δίκαιο, στον σκληρό πυρήνα του διεθνούς δικαίου. Το ήξεραν αυτό στην ευρωζώνη, οπότε τι κάνανε; Καλέσανε τα πολιτικά κόμματα στην έδρα, στις Βρυξέλλες, τις ηγεσίες, της τότε κυβέρνησης και της μελλοντικής κυβέρνησης και τους είπαν "εδώ είμαστε σε πολύ δύσκολη θέση, προέχει το ευρώ". Και επειδή πίσω από την Ελλάδα έρχονταν και άλλοι, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Γαλλία, είπαν «πρέπει να φτιάξουμε έναν μηχανισμό άμεσα που να μην επιτρέπει στα κράτη και στους λαούς φυσικά να επιβάλλουν είτε διαγραφή, είτε ρυθμίσεις ή οτιδήποτε μονομερώς για να χάσουν τα λεφτά τους οι τράπεζες». Και έτσι στήσανε την ιστορία στην Ελλάδα γιατί ξέρανε ότι έχουμε τόσο εθελόδουλο πολιτικό σύστημα που μπορούν να επιβάλλουν ότι γουστάρουν εδώ. Και έτσι έγινε η μεταβολή, η πολιτική μεταβολή. Φυσικά επειδή κανένας δεν κάνει τίποτα με το αζημίωτο στήθηκε αυτή η λεηλασία των spreads, επιτοκίων και όλα αυτά τα πράγματα που είδαμε εκείνους τους μήνες και που απέφεραν στους κερδοσκόπους περίπου 17 δισεκατομμύρια κέρδη και από εκεί και πέρα άρχισε το γαϊτανάκι του να πάμε στο μηχανισμό στήριξης. Βεβαίως ο μηχανισμός στήριξης του ευρώ δεν έχει καμία σχέση με το μηχανισμό στήριξης της χώρας.
Εκεί λοιπόν κάνανε το εξής. Αυτό που τους ενδιέφερε δεν ήταν να βάλουν σε εφαρμογή το μνημόνιο αλλά την δανειακή σύμβαση. Με την δανειακή σύμβαση λοιπόν εξαναγκάσανε τη κυβέρνηση, "εξαναγκάσανε" τρόπος του λέγειν. Επειδή τυχαίνει λόγω επαγγέλματος να γνωρίζω και στελέχη του ΔΝΤ, γελάγανε τις μέρες εκείνες. Μου λέγανε ότι δεν είχαν προφτάσει να στείλουν τη δανειακή σύμβαση και είχε γυρίσει πίσω υπογραμμένη Ή τα ίδια στελέχη πιστεύανε ότι θα υπήρχε διαπραγμάτευση γι' αυτό ήταν ακραία η διατύπωση της δανειακής σύμβασης με σκοπό να κοπούνε κάποιες, οι πιο ακραίες εκδοχές, μέσα από μια διαπραγμάτευση. Δεν υπήρξε τίποτα, υπογράφτηκε αβλεπί. Και γράφτηκε στον διεθνή τύπο άλλωστε πολύ έντονα, κάποιοι οικονομικοί αναλυτές είπαν "τι σόι κυβέρνηση έχετε στην Ελλάδα".
Η δανειακή σύμβαση λοιπόν προβλέπει, το πρώτο πράγμα που προβλέπει είναι ότι η Ελλάδα αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται της ασυλίας λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Στις 6 Μαΐου του 2010 ψηφίζεται ο νόμος του μνημονίου από την Ελληνική Βουλή και δυο μέρες μετά, στις 8 Μαΐου, με τροπολογία σεψηφισμένο νομοσχέδιο της Βουλής, δίνεται το δικαίωμα μόνο με την υπογραφή του υπουργού να ισχύει η δανειακή σύμβαση. Βεβαίως όσο γνωρίζω εγώ που ασχολούμαι περίπου μια 10ετία με τα ζητήματα αυτά σας πληροφορώ ότι δεν υπάρχει παρόμοιο συμβάν ή τέτοια δανειακή σύμβαση όχι μόνο στα ελληνικά χρονικά αλλά και στα διεθνή χρονικά από τις αρχές του 19ου αιώνα, δεν υπάρχει κράτος ακόμα και αποικία που να έχει υπογράψει τέτοιο πράγμα.
Ο Τσολάκογλου στις δίκες του 46, στις δίκες δοσιλόγων του 46, χρησιμοποίησε ως επιχείρημα ότι "εγώ όταν μου ζητήθηκε από τους χιτλερικούς, από τους ναζί, να υπογράψω τη κατάλυση του ενιαίου και αδιαίρετου της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, παραιτήθηκα". Αυτό είναι γεγονός. Δεν τον κάνει φυσικά λιγότερο δοσίλογο Αλλά τουλάχιστον ακόμα και αυτός είχε τσίπα. Και 'δω μιλάμε, σε ομαλές συνθήκες, υπό καθεστώς υποτίθεται κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, έχουμε κυβέρνηση εκλεγμένη από την χώρα που παρέδωσε το σύνολο της χώρας στους ξένους δανειστές. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό στη πράξη;
Πρώτον. Παραιτήθηκε η χώρα από όλα τα φυσικά δικαιώματα που έχει ένας οφειλέτης απέναντι στο δανειστή του. Ακόμα και αυτά που έχει ένα φυσικό πρόσωπο.
Δεύτερον. Με βάση τη δανειακή σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται να πάει σε τρίτες πηγές να αναζητήσει τα χρήματα και να ξεχρεώσει τους δανειστές. Δηλαδή αν είχαμε μια κυβέρνηση που διεκδικούσε το κατοχικό δάνειο από τους Γερμανούς, που είναι άμεσα απαιτητό, και συμφωνούσε η γερμανική κυβέρνηση να μας δώσει το κατοχικό δάνειο, τα 160 περίπου δισεκατομμύρια που υπολογίζουμε ότι είναι η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου, δεν θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να ξεχρεώσουμε τους κυρίους αυτούς.
Τρίτον. Οι δανειστές έχουν όμως το δικαίωμα, μερικά ή ολικά, να εκχωρήσουν τις δικές τους χρεωστικές απαιτήσεις σε τρίτους απέναντι στην Ελλάδα. Και σας λέω ένα σενάριο το οποίο αναφέρουν πάρα πολλοί ειδικοί. Ακραίο σενάριο, όντως, αλλά δεν είναι απίθανο, γιατί το έχουν υπογράψει αυτό το πράγμα. Και λέει ότι… το έχει πει ο κύριος Κασιμάτης, το έχω ακούσει και από τον κύριο Χρυσόγονο συγκεκριμένα, συνταγματολόγοι και οι δυο. Λοιπόν είπαν το εξής. Μπορούν να δώσουν τις χρεωστικές απαιτήσεις, πχ να δώσει η Ολλανδία τις χρεωστικές της απαιτήσεις απέναντι στην Ελλάδα στην Τουρκία, να έρθει η Τουρκία, να δεσμεύσει την Ακρόπολη και να τοποθετήσει την τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη. Διότι παραίτηση από την ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας σημαίνει ότι παραιτείσαι από την δημόσια περιουσία του κράτους από το σύνολο της εθνικής επικράτειας, από το εθνικό έδαφος. Παραιτείσαι από την ιδιωτική περιουσία των πολιτών σου. Και παραιτείσαι ακόμη και από τη δυνατότητα να μην υπάρξει δέσμευση ή υποθήκευση ακόμα και στον οπλισμό της χώρας. Αυτό το πράγμα είναι πρωτοφανές. Γι' αυτό βγήκαν πάρα πολλοί αναλυτές στον κόσμο και νομικοί και λέγανε, συγκεκριμένα εγώ θυμάμαι έναν Αμερικανό χρηματιστή, ο οποίος είχε γράψει τότε στους New York Times ένα άρθρο λέγοντας "υπογράφει την εθνική της αυτοκτονία η χώρα".
Τέταρτον και το χειρότερο. Με βάση τα διεθνή ήθη και έθιμα, στις διεθνής αγορές η δανειακή σύμβαση αυτή εμπίπτει στο περίφημο "ίσοι όροι ανάμεσα στους δανειστές". Δηλαδή ότι ισχύει για έναν δανειστή υποχρεωτικά ισχύει για όλους είτε έχουν υπογράψει την δανειακή σύμβαση είτε όχι. Αν την εκτελέσεις δηλαδή μέχρι το τέλος αυτή τη δανειακή σύμβαση, τότε οποιοσδήποτε δανειστής του ελληνικού κράτους μπορεί να το χρησιμοποιήσει ως νομικό προηγούμενο και να απαιτήσει τις ίδιες ρήτρες, τις ίδιες υποχρεώσεις του κράτους απέναντι του, έστω και αν δεν συμπεριλαμβανόταν στην δανειακή σύμβαση. Αυτό λέγεται Pari Passu είναι ένας νομικός όρος που σημαίνει «ότι ισχύει για τον ένα, ισχύει για όλους».
Αυτό το πράγμα λοιπόν δεν έπρεπε να το μάθουμε εμείς, ούτε και η Βουλή βέβαια, γι' αυτό και δεν πήγε ποτέ στη Βουλή, πήγε μόνο στη προπαρασκευαστική της Βουλής και έμεινε εκεί. Βεβαίως στη Βουλή μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο, είναι αναρτημένο πλέον. Δεν έχει κυρωθεί αλλά, με βάση το τι έχουν αποφασίσει, ισχύει γιατί εκτελείται.
Με βάση αυτά λοιπόν εφαρμόσανε τη πολιτική του μνημονίου η πολιτική του οποίου είχε σχεδιαστεί εξ' αρχής όχι τόσο για να δημιουργήσει τα πλεονάσματα εκείνα για να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πληρώνονται. Κάθε χρόνο η εξυπηρέτηση του χρέους μας κοστίζει 35 με 40% του ΑΕΠ. Αυτό το πράγμα δεν γίνεται να πληρωθεί. Είναι αδύνατο. Το ξέρανε. Και εφόσον λοιπόν το ξέρανε τι έπρεπε να γίνει; Αν μας λέγανε το Γενάρη του 2010 "Θα βάλω χέρι στη δημόσια περιουσία", θα ξεσηκωνότανε όλος ο κόσμος. Οπότε τι κάνανε; Έφεραν ολόκληρο τον κόσμο στην απόγνωση, στην απελπισία, μεροδούλι μεροφάι, να σκέφτεται την ανεργία, το αν θα μπορεί να επιβιώσει αυτός, το παιδί του, η οικογένεια του αύριο και να του θέσουν το εξής δίλλημα, αυτό που είπε ο κύριος Όλι Ρεν πριν 3 βδομάδες μετά την 11η του Μάρτη που αποφασίστηκε η εκποίηση των 50 δις της δημόσιας περιουσίας. Τι είπε; "Ή πουλάτε ή χάνετε τους υπόλοιπους μισθούς της 10ετίας". Αυτό ήταν το δίλλημα των τοκογλύφων. Ή πουλάτε ή χάνετε ότι έχει μείνει από συντάξεις και μισθούς. Να εξαναγκάσουν το λαό να πει "Ας τα κομμάτια, πούλα κάτι, προκειμένου να μην χάσω και ότι μου έχει απομείνει". Και την ίδια ώρα ένα ολόκληρο σύστημα προπαγάνδας προσπαθεί να πείσει το λαό ότι είμαστε πάμπλουτη χώρα ρε παιδιά. Έχουμε πετρέλαια... Σαουδική Αραβία έχουμε πυρηνικά, έχουμε ιστορίες, πλουτώνιο, χρυσάφια... Τι είναι τώρα να δώσουμε 350 δισεκατομμύρια που είναι το χρέος; Ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι έτσι.
Λοιπόν, από κει και πέρα η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Σε 8 μήνες εφαρμογής του μνημονίου είχαμε υποχώρηση μιας 10ετίας στην ελληνική οικονομία και τα εισοδήματα κατέληξαν στο 1974 σε πραγματικούς όρους. Τα επόμενα χρόνια που έρχονται θα είναι ακόμα πιο δύσκολα και πολύ χειρότερα από αυτό που έχουμε πληρώσει. Είμαστε στη προκαταρκτική διαδικασία.Κατά τη γνώμη μου αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι ένα πραγματικά, αυθεντικά, ρωμαλέο παλλαϊκό μέτωπο που θα απαιτήσει τον επαναπροσδιορισμό όλων των πολιτικών συνθηκών στη χώρα. Δηλαδή την ανατροπή του πολιτικού συστήματος και τη δημιουργία νέων προϋποθέσεων μιας νέας εξουσίας που θα επιβάλλει:
Την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και το σύνολο του οικοδομήματος που στήθηκε πάνω σ' αυτή ώστε να μπορεί να γλυτώσει την αγχόνη και το δόκανο ο ελληνικός λαός και να οικοδομήσει μια νέου τύπου πορεία για το τόπο. Μια νέου τύπου εξουσία που αντανακλά και πρέπει να αντανακλά τα πραγματικά συμφέροντα του μόνου αυθεντικού εκφραστή αυτού του τόπου που είναι αυτός που τον ποτίζει με τον ιδρώτα του.
Με αυτό το πράγμα θέλω να κλείσω, Κοιτάξτε. Οι εποχές που αναθέταμε σε κάποιους άλλους την διοίκηση και την κυβέρνηση της χώρας τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Είναι πολύ σοβαρό το μέλλον της χώρας το μέλλον των παιδιών μας και των οικογενειών μας για να το αναθέσουμε σε τρίτους σωτήρες.
Ή εμείς ή κανένας.
Στις 8 Μαΐου του 2010, ο 29χρονος Απόστολος βρέθηκε δολοφονημένος…
έξω από ένα μπαρ στην Βάρκιζα, μέσα στο αυτοκίνητο του, από έναν 26χρονο άντρα που του είχε στήσει καρτέρι. Ο δράστης τον σκότωσε με έξι σφαίρες για ένα like στο Facebook, χωρίς να τον γνωρίζει, και καταδικάστηκε -σε δεύτερο βαθμό -σε ισόβια.
Η γνωριμία με την Άννα, η φιλία, η ζήλια και το έγκλημα
Τους τελευταίους μήνες πριν το φονικό, ο Απόστολος είχε γνωρίσει μια γυναίκα την Άννα, στη νέα του δουλειά, σε εταιρία προώθησης προϊόντων. Οι δύο τους έκαναν παρέα, χωρίς να έχουν ερωτική σχέση. Η Άννα είχε χωρίσει από μια σχέση, με τον κατηγορούμενο, ο οποίος την ζήλευε παθολογικά. Όπως αποδείχτηκε, ο κατηγορούμενος θεωρούσε ότι το θύμα είχε σχέση με την πρώην κοπέλα του, καθώς έβλεπε κοινές φωτογραφίες τους στο Facebook. Βρήκε το τηλέφωνο του θύματος, και τον κάλεσε ζητώντας του εξηγήσεις για τον λόγο που κάνει like στην Άννα. Τα εκφοβιστικά μηνύματα έπεφταν βροχή, ενώ ο Απόστολος είχε γράψει στο Facebook «ζω την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία». Ο κατηγορούμενος είχε στείλει μήνυμα στην Άννα, γράφοντας της πως «αν τον συναντήσω, θα είναι όντως η τελευταία του μέρα». Ο 26χρονος δεν έμεινε στα λόγια, του έκλεισε ραντεβού με ψεύτικο προφίλ μέσω Facebook, ο 29χρονος Απόστολος έπεσε στην παγίδα και τον σκότωσε. Ο δράστης συνελήφθη ένα χρόνο μετά, ενώ σύμφωνα με την αστυνομία, φέρεται να εμπλέκεται και σε άλλη ανθρωποκτονία στην Πετρούπολη.
Η μητέρα του Απόστολου, Γεωργία η οποία ανεβαίνει αυτά τα χρόνια τον δικό της Γολγοθά, μίλησε στην εκπομπή «Tatiana Live». Περιέγραψε το παιδί της ως «κοινωνικό» και «ευαίσθητο», τονίζοντας ότι δεν είχε διαφορές με κανέναν. «Πάλευε καθημερινά για να φτιάξει την ζωή του. Γνώριζε πολύ κόσμο. Ήταν πωλητής και είχε πολλούς φίλους για να προωθεί τα προϊόντα της δουλειάς του», πρόσθεσε.
«»Μαμά πάω για καφέ», μου είπε, και δεν γύρισε ποτέ. Είχε αφήσει όμως ανοιχτό το laptop και το Facebook του… Διάβασα ένα μήνυμα από την Άννα που του έλεγε «η γυναίκα που μιλάς στο facebook είναι ο Νίκος! Μη μιλάς, μη συναντηθείς μαζί του, θα σου τη φέρει». Δυστυχώς αυτό το μήνυμα, η Άννα του το έστειλε, δύο ώρες μετά την δολοφονία!», είπε, μιλώντας για το χτύπημα στο παιδί της.
Αναφερόμενη στον δολοφόνο, η μητέρα του θύματος, υποστήριξε πως «θα έπρεπε να πεθάνει. Αυτή είναι η τιμωρία που του αξίζει».
Πώς η μητέρα βοήθησε στη σύλληψη του δολοφόνου
Η μητέρα του θύματος έφτιαξε ψεύτικο προφίλ στο Facebook, ενημέρωσε την αστυνομία και συνέλεξε στοιχεία που βοήθησαν τις αρχές για την σύλληψή του.
«Έφτιαξα ένα ψεύτικο προφίλ στο Facebook και έκανα φίλους από το περιβάλλον του… Άρχισα να συλλέγω πληροφορίες για τον άνθρωπο αυτό. Μέσα από τους κύκλους των φίλων, είδα την φωτογραφία του δολοφόνου», είπε χαρακτηριστικά στην ίδια εκπομπή, τονίζοντας ότι η αστυνομία έκανε το καλύτερο που μπορούσε.
«16 Μαΐου 2011 είδα τις φωτογραφίες, 22 Μάιου 2011 τον συνέλαβαν. Η σύλληψη ήταν κινηματογραφική, προσπάθησε να διαφύγει μέσω θαλάσσης», πρόσθεσε, λέγοντας πως το Εφετείο ήταν 19 μήνες!
Βουρκωμένη είπε ότι έχει δύο ακόμη κόρες και ένα εγγονάκι, που έχει το όνομα του Αποστόλη.
Περισσότερα από 60 εκατομμύρια τουρίστες επσκέφθηκαν τη Νέα Υόρκη το 2016, οι περισσότεροι από ποτέ, με το Άγαλμα της Ελευθερίας, το Μνημείο της 11ης Σεπτεμβρίου, τα θεάματα στο Μπρόντγουεϊ και τα εστιατόρια τεσσάρων αστέρων να αποτελούν τους σημαντικούς πόλους έλξης.
Ο αριθμός των τουριστών από τις ΗΠΑ και όλο τον κόσμο υπερέβη τις προβλέψεις και ξεπέρασε το περυσινό ρεκόρ κατά 1,8 εκατομμύριο, δήλωσε σήμερα αξιωματούχος της δημοτικής υπηρεσίας τουρισμού.
"Τα εμβληματικά τουριστικά σημεία ασκούν πάντα μεγάλη έλξη", δήλωσε ο Φρεντ Ντίξον, πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής της NYC & Company, του οργανισμού προώθησης του τουρισμού στην πόλη. "Είναι τα σύμβολα της πόλης της Νέας Υόρκης, κυρίως γι' αυτόν που την επισκέπτεται πρώτη φορά".
Τα σημεία-σύμβολα της πόλης, ανάμεσά τους το Empire State Building και το Central Park, παραμένουν ψηλά στη λίστα του επισκέπτη με τα "αξιοθέατα που πρέπει να δει", αλλά και το κάτω Μανχάταν έχει γίνει επίσης πόλος έλξης για τους τουρίστες.
Οι επισκέπτες θέλουν να αποτίσουν ένα φόρο τιμής στο Μνημείο και Μουσείο της 11ης Σεπτεμβρίου στην οικονομική συνοικία, να μελετήσουν τις εκθέσεις στο νέο Whitney Museum of American Art και να κάνουν βόλτα στο High Line στη δυτική πλευρά του Μανχάταν.
Πολλοί επισκέπτες περιηγούνται εκτός Μανχάταν, στις περιοχές του Μπρούκλιν, του Κουίνς, του Στέιτεν Άιλαντ και του Μπρονξ, αναζητώντας νέα αξιοθέατα και εστιατόρια -- ταξίδια που θα ήταν αδιανόητα πριν από 40 χρόνια, όταν η πόλη είχε πέσει στο ναδίρ λόγω της φτώχειας και της εγκληματικότητας.
"Είδαμε μια πραγματική ανάπτυξη σε αυτά που προσφέρει η Νέα Υόρκη, είτε είναι περίπατοι, μικρές περιηγήσεις ή βόλτες με διώροφα λεωφορεία. Οι περιηγήσεις εξακολουθούν να επεκτείνονται σε νέες γειτονιές", πρόσθεσε ο Ντίξον.
Το δέλεαρ της εμπειρίας εκτός του Μανχάταν αντανακλάται στις κρατήσεις ξενοδοχείων στις πέντε γειτονιές, που αυξήθηκαν κατά 1,2 εκατομμύριο και έφθασαν τις 34,9 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις, άλλο ένα ρεκόρ.
"Σε μεγάλο βαθμό η ξενοδοχειακή ανάπτυξη δεν περιορίζεται στο Μανχάταν. Παρατηρείται σε ολόκληρη την πόλη. Η ιδέα του τουρισμού στις γειτονιές έχει γίνει πολύ δημοφιλής", δηλώνει ο Κρίστοφερ Χέιγουντ, εκπρόσωπος της NYC & Company.
Περίπου το 80% των τουριστών στη Νέα Υόρκη είναι από άλλα μέρη των ΗΠΑ, σύμφωνα με τις στατιστικές της πόλης που αναφέρει ότι επισκέπτες διανύουν περισσότερα από 80 χλμ. για να δουν τα αξιοθέατα.
Χωρίς να προκαλεί έκπληξη, οι τουρίστες από το εξωτερικό ξεπερνούν τα 12 εκατομμύρια φέτος αποτελώντας σημαντική πηγή εσόδων.
Οι Βρετανοί κατέχουν την πρωτιά μεταξύ των ξένων τουριστών στη Νέα Υόρκη, ακολουθούν οι Κινέζοι, έχοντας ξεπεράσει τους Καναδούς οι οποίοι πλέον έπεσαν στην τρίτη θέση και ακολουθούν οι Βραζιλιάνοι.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ newsit.gr
«Δεν υπάρχει Δικαιοσύνη», λέει η αδερφή της Θεοδώρας Συροπούλου -«Δεν ξέρω πώς θα αντιδράσω αν τον δω μπροστά μου ή αν τον δει ο γιος της», λέει ο θείος της Γαρυφαλλιάς Γιούργα
Όλοι το ήξεραν αλλά ποτέ δεν θα μπορέσουν να πιστέψουν πως ο δολοφόνος των αγαπημένων τους ανθρώπων, βρίσκεται πλέον ελεύθερος απολαμβάνοντας τη ζωή που ο ίδιος και οι δύο συνεργοί του, στέρησαν από τα θύματά τους.
Είναι γεγονός, ο Ασημάκης Κατσούλας, από χθες είναι ελεύθερος ύστερα από 23 χρόνια. Ο αρχισατανιστής της Παλλήνης όπως τον χαρακτήρισαν βγήκε από τη φυλακή των Χανίων όπου βρισκόταν γεμίζοντας με αγανάκτηση και θυμό τους συγγενείς των θυμάτων του.
Η Θεοδώρα Συροπούλου ήταν μόλις 14 ετών όταν δολοφονήθηκε άγρια από τους σατανιστές της Παλλήνης
Αγανακτισμένοι οι συγγενείς των θυμάτων
Η Αναστασία Συροπούλου, αδερφή της Θεοδώρας Συροπούλου μίλησε στο protothema.gr εκφράζοντας την πικρία αλλά και την αγανάκτησή της: «Εγώ και η οικογένειά μου απογοητευτήκαμε πάρα πολύ. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Τέλος. Όταν κάποιος που έχει δολοφονήσει δυο ανθρώπους με τόσο άσχημο τρόπο, αποφυλακίζεται, για μένα δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Επομένως ότι και να πω είναι λίγο».
Ήταν 28 Δεκεμβρίου 1993 όταν έπειτα από συντονισμένες προσπάθειες των συγγενών της αγνοούμενης Θοδώρας Συροπούλου, οι αστυνομικές αρχές βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα, υπόθεση. Δυο γυναίκες είχαν γίνει θυσία στο βωμό των σκοτεινών δυνάμεων του σκότους, από τα χέρια δυο νεαρών αγοριών με τη βοήθεια μιας 18χρονης φίλης τους. Ο 20χρονος Ασημάκης Κατσούλας και ο 19 χρόνος Μανώλης Δημητροκάλης οπαδοί του Εωσφόρου, γνωστοί ως οι σατανιστές της Παλλήνης, ομολόγησαν το φρικτό έγκλημά τους. Είχαν ξεκινήσει τις δολοφονίες τους τον Αύγουστο του 1992.
Πρώτο τους θύμα, η 14χρονη Θεοδώρα Συροπούλου που έχασε τη ζωή της με τον πιο ειδεχθή τρόπο στις 27 Αυγούστου 1992. Ο Ασημάκης Κατσούλας και ο Μανώλης Δημητροκάλης οδήγησαν τη 14χρονη στο Σέσι Κορωπίου όπου αφού την έγδυσαν, τη χτύπησαν με ένα ξύλο στο κεφάλι και τη στραγγάλισαν. Στη συνέχεια αφού ο Κατσούλας ασέλγησε στο νεκρό κορμί της, με τη βοήθεια του Δημητροκάλη την περιέλουσαν με βενζίνη και την έκαψαν.
Η Γαρυφαλλιά Γιούργα επέστρεφε από τη δουλειά όταν της έστησαν καρτέρι θανάτου ο Κατσούλας και η παρέα του
Μάκης Γιούργας: Σε άλλες χώρες τα ισόβια είναι ισόβια
Ο κ. Μάκης Γιούργας θείος της Γαρυφαλλιάς ενός ακόμη θύματος των σατανιστών σοκαρισμένος μαθαίνοντας για την αποφυλάκιση του Κατσούλα δήλωσε στο protothema.gr:«Αυτό που με στεναχωρεί πολύ και με προβληματίζει είναι αν κάποιος από την οικογένεια συναντηθεί τυχαία με αυτόν τον άνθρωπο, αν μπορώ να τον πω άνθρωπο, αλήθεια τι θα γίνει; Ποιες θα είναι οι αντιδράσεις; Δεν ξέρω και εγώ πως θα αντιδράσω αν τον δω μπροστά μου. Δεν θα μπορώ να ελέγξω τις κινήσεις μου εκείνη τη στιγμή. Ο πόνος είναι μεγάλος και δεν ξέρω τι μπορεί να κάνω βλέποντάς τον ελεύθερο. Χάσαμε ανθρώπους αγαπητούς. Ο γιος της Γαρυφαλλιάς έχασε τη μητέρα του. Τώρα είναι άντρας ολόκληρος αυτό το παιδί. Αν δει τυχαία έξω ελεύθερο τον δολοφόνο της μάνας του, θα είναι ωραίο αυτό; Εφόσον καταδικάστηκε δισ. ισόβια να παραμείνει μέσα. Τι σημαίνει κάνω κάποια χρόνια φυλακή και μετά βγαίνω έξω. Προφανώς η δικαιοσύνη άλλα αποφασίζει και άλλα κάνει. Σε άλλες χώρες τα ισόβια είναι ισόβια. Ποιος είναι ο λόγος να λέει η δικαιοσύνη ισόβια από τη στιγμή που δεν εφαρμόζονται. Τότε να πάω κι εγώ να κάνω ένα έγκλημα να κάτσω 20 χρόνια μέσα και μετά να βγω έξω και να είμαι ελεύθερος. Κάποιοι λένε ότι τιμωρήθηκε αρκετά αυτός. Αφού τιμωρήθηκε αρκετά ας φέρει πίσω τον άνθρωπο που σκότωσε. Άρα δεν τιμωρήθηκε αρκετά. Η ποινή του είναι δισ. ισόβια το ξαναλέω».
Και οι τρεις σατανιστές της Παλλήνης απολαμβάνουν την ελευθερία τους γεγονός που εξοργίζει τους συγγενείς των δύο θυμάτων. Από αριστερά: Ασημάκης Κατσούλας, Μάνος Δημητροκάλης και Δήμητρα Μαργέτη
Καρτέρι θανάτου
Τον Απρίλιο του 1993 Κατσούλας και Δημητροκάλης συναντήθηκαν τυχαία με την 28χρονη Γαρυφαλλιά Γιούργα. Μητέρα δύο παιδιών που εργαζόταν ως καμαριέρα σε ξενοδοχείο.
Προσποιούμενοι τους αστυνομικούς την επιβίβασαν στο αυτοκίνητο του Κατσούλα και στη συνέχεια την οδήγησαν σε ερημικό σημείο στο Κορωπί όπου και τη βίασαν. Το αποτρόπαιο έγκλημά τους το ολοκλήρωσε ο Κατσούλας συνθλίβοντας το κρανίο της με μια πέτρα ώστε να μην μπορούν να την αναγνωρίσουν οι αρχές.
Λίγους μήνες αργότερα και μετά από τις αγωνιώδεις προσπάθειες των συγγενών της Θεοδώρας Συροπούλου να λύσουν το κουβάρι της εξαφάνισης της, οι αρχές φτάνουν στα ίχνη των δυο δραστών. Οι συλλήψεις τους αφήνουν άφωνο όλο το πανελλήνιο. Το ελληνορθόδοξο ποίμνιο έρχεται για πρώτη φορά αντιμέτωπο με τον σατανισμό. Μαθαίνει για τις τελετές, τις θυσίες στο σατανά, τους βιασμούς, την επίκληση πνευμάτων αλλά και τα φρικτά εγκλήματα που διέπρατταν οι λάτρεις του εωσφόρου.
Οι εικόνες από τη σπηλιά που χρησιμοποιούσαν οι δράστες με τα κέρινα ομοιώματα και τις φωτογραφίες ανθρώπων καρφιτσωμένες πάνω σε αυτά προκάλεσαν, ανατριχίλα, τρόμο και αποτροπιασμό στην κοινή γνώμη.
Από χθες ο αρχηγός της συμμορίας των σατανιστών, ο Ασημάκης Κατσούλας αναπνέει και πάλι τον αέρα της ελευθερίας
Ποια ήταν η συμμορία των σατανιστών της Παλλήνης
Στη δεκαετία του 1990 το όνομα του σκορπούσε ρίγη τρόμου. Το παιδί του Εωσφόρου ή ο «μαύρος άγγελος» όπως του άρεσε να τον αποκαλούν με τα μακάβρια εγκλήματα και τις θυσίες στο όνομα του Σατάνα, βρίσκεται πλέον εκτός των φυλάκων. Από χθες ο αρχηγός της συμμορίας των σατανιστών, ο Ασημάκης Κατσούλας αναπνέει και πάλι τον αέρα της ελευθερίας.
Η υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης συγκλόνισε το πανελλήνιο
Ο έρωτας Κατσούλα – Μαργέτη και το τελευταίο τους βράδυ
Ξημερώματα 23 Δεκεμβρίου του 1993. Σε ένα μπαρ της οδού Διοχάρους στην περιοχή του Κάραβελ μια παρέα λικνίζεται στις νότες της ποπ μουσικής. Ανάμεσά τους και η Δήμητρα Μαργέτη. Οι δείκτες του ρολογιού πλησίαζαν τέσσερις το πρωί όταν η βαριά σιδερένια πόρτα του καταστήματος ανοίγει και εμφανίζεται ο 21χρονος τότε Ασημάκης Κατσούλας.
Η 18χρονη αμέσως αφήνει τα υπόλοιπα άτομα με τα οποία διασκέδαζε και σπεύδει στο πλευρό του νεαρού άνδρα με το διαπεραστικό βλέμμα. Η πανέμορφη Δήμητρα θα μείνει μαζί του ως τη στιγμή που θα αποχωρήσουν. Την ίδια ώρα ο αρχισατανιστής της Παλλήνης για όση ώρα παρέμεινε στο μπαρ σαρώνει διαρκώς το χώρο. Γύρω στις έξι το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου τα δύο μέλη της συμμορίας των Σατανιστών θα φύγουν από το μαγαζί.
Οι τρεις σατανιστές κατά τη διάρκεια της δίκης τους
Εκείνο το βράδυ όμως ήταν το τελευταίο που θα περνούσαν μαζί, καθώς λίγες ώρες αργότερα θα συλλαμβάνονταν από τις αστυνομικές αρχές. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1994 ο Ασημάκης Κατσούλας, η Δήμητρα Μαργέτη, αλλά και ο Μάνος Δημητροκάλης θα βρεθούν απέναντι από τους αστυνομικούς καθώς ο τρίτος της παρέας θα προσέλθει οικειοθελώς στις διωκτικές αρχές και θα ομολογήσει τα εγκλήματα που διέπραξε μαζί με τους άλλους δύο συνεργούς του. Στις 24 Δεκεμβρίου του 1994, οι τρεις νεαροί σατανιστές, μετά το πέρας της προκαταρκτικής εξέτασης και αφού ασκήθηκε σε βάρος τους ποινική δίωξη από τον εισαγγελέα Πλημελλειοδικών, οδηγήθηκαν στον 19ο τακτικό ανακριτή για την απολογία τους.
Οι απολογίες, οι ομολογίες και η προφυλάκιση
Ο Ασημάκης Κατσούλας, στην εξάωρη απολογία του, προσπάθησε να διαψεύσει τις μαρτυρίες των συγκατηγορουμένων του, που τον υποδείκνυαν ως «εγκέφαλο» της συμμορίας, υποστηρίζοντας πως ο ίδιος εκτελούσε απλά εντολές. Μάλιστα έδωσε στον ανακριτή τα ονόματα πέντε επιπλέον ανθρώπων, διευρύνοντας έτσι το κύκλωμα των σατανιστών. Ο Δημητροκάλης με τη σειρά του ανέφερε ενώπιον του ανακριτή ότι υπήρξε θύμα του Κατσούλα, ο οποίος τον πίεσε ψυχολογικά και ομολόγησε την ενοχή του για το πρώτο έγκλημα, αυτό της 14χρονης Θ. Συροπούλου.
Η Δήμητρα Μαργέτη παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά
Από την πλευρά της η 18χρονη Μαργέτη, υποστήριξε και αυτή πως είχε πέσει θύμα ψυχολογικού εξαναγκασμού του Κατσούλα. Οι τρεις τους κρίθηκαν προφυλακιστέοι ύστερα από ομόφωνη απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα, ως άτομα ιδιαίτερα επικίνδυνα για τη δημόσια ασφάλεια, για την πρόληψη τέλεσης αδικημάτων από μέρους τους και ως ύποπτοι φυγής.
Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, ύστερα από παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελιοδικών στις 8 Ιουνίου 1995. Την 1η Ιουλίου 1995 το δικαστήριο καταδίκασε τον Ασημάκη Κατσούλα σε δύο φορές ισόβια κάθειρξη και πρόσκαιρη κάθειρξη 12 ετών και 10 μηνών. Επίσης, τον Μάνο Δημητροκάλη σε δύο φορές ισόβια και πρόσκαιρη κάθειρξη 9 ετών και 10 μηνών. Η Δήμητρα Μαργέτη καταδικάστηκε σε κάθειρξη 17 ετών και 4 μηνών για απλή συνέργεια σε κάθε μία από τις ανθρωποκτονίες και αρπαγή ανηλίκου.
Ο Μάνος Δημητροκάλης αποφυλακίστηκε το 2009
Η Μαργέτη και ο Δημητροκάλης αποφυλακίζονται το 2001 και 2009 αντίστοιχα, ενώ ο μόνος που θα παραμείνει σε σωφρονιστικό κατάστημα είναι ο αρχηγός των σατανιστών της Παλλήνης. Χθες όμως ο Ασημάκης Κατσούλας πήρε κι αυτός με τη σειρά του το αποφυλακιστήριο από τις αγροτικές φυλακές της Αγιάς Χανίων μετά από δέκα διαδοχικές αιτήσεις αποφυλάκισης οι οποίες είχαν απορριφθεί.
Οι επιστολές του «Μαύρου Άγγελου» σε ανυποψίαστα κορίτσια όσο ήταν στη φυλακή
Αν και δήλωσε ενώπιον των δικαστών μετανιωμένος για τις πράξεις τους, οι ενέργειες του έδειξαν ακριβώς το αντίθετο. Ενα χρόνο μετά την καταδίκη του κι ενώ βρίσκονταν στις φυλακές της Λάρισας αλλήλογραφούσε με ανυποψίαστα κορίτσια από την περιοχή της Παλλήνης.
Στις επιστολές του ο Ασημάκης Κατσούλας έκανε συνεχώς σατανιστικές αναφορές, και έδειχνε τις… υπερφυσικές ικανότητες του. Σε μια από αυτές ανέφερε χαρακτηριστικά:«Χθες παραλίγο να με κλείσουν στο Πειθαρχικό εξαιτίας ενός «νταή» που πίστεψε πως εγώ είμαι άλλο ένα συνηθισμένο παιδί. Δεν ξέρω τι έπαθε, εγώ πάντως δεν τον πείραξα για να μη χαλάσω τη διαγωγή μου. Μια ζαλάδα τον οδήγησε σε επιληψία και τώρα είναι στο νοσοκομείο της Λάρισας, στο νευρολογικό τμήμα… Παράξενο, τι να έπαθε ο φίλος μου; Ευχήσου του «περαστικά»», ανέφερε στο γράμμα του στο οποίο υπέγραφε ως «Μαύρος Άγγελος».Μάλιστα στο επίλογο της επιστολή του φιλοξενούσε μια φράση του Φάουστ: «Η γνώση μου με ενδυναμώνει να αναστήσω τις πόλεις των καταραμένων. Όλοι οι θησαυροί από τα Σόδομα ανήκουν σε μένα».
Πηγή: Protothema.gr
Διαβάστε ακόμη στο Youweekly.gr:
